Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
urywki
A gdyby tak (...) jakiś demon (...) rzekł ci: "Życie to, tak jak je teraz przeżywasz i przeżywałeś, będziesz musiał przeżywać raz jeszcze i niezliczone jeszcze razy; i nie będzie w nim nic nowego, tylko każdy ból i każda rozkosz i każda myśl i każde westchnienie i wszystko niewymownie małe i wielkie twego życia wrócić ci musi, i wszystko w tym samym porządku i następstwie" – (...) Czy nie padłbyś na ziemię i nie zgrzytał zębami i nie przeklął demona, który by tak mówił? Lub czy przeżyłeś kiedy ogromną chwilę, w której byś był mu rzekł: "Bogiem jesteś i nigdy nie słyszałem nic bardziej boskiego". Gdyby myśl ta uzyskała moc nad tobą, zmieniłaby i zmiażdżyła może ciebie, jakim jesteś. Pytanie przy wszystkim i każdym szczególe: "czy chcesz tego jeszcze raz i jeszcze niezliczone razy?" leżałoby jak największy ciężar na postępkach twoich. Lub jakże musiałbyś kochać samego siebie i życie, by niczego więcej nie pragnąć nad to ostateczne, wieczne poświadczenie i pieczętowanie. 
— Friedrich Nietzsche
Reposted byinayaRouxBlondeidontcareiloveit
urywki
I myśli tam nie puszczaj: bo myśl jak kotwica,

 Z łodzi drobnej ciśniona w niezmierność głębiny,
Piorunem spadnie, morza do dna nie przewierci,
I łódź z sobą przechyli w otchłanie chaosu...
— A. Mickiewicz - "Droga nad przepaścią w Czufut-Kale"
urywki
Całą tą rzeczywistością nie rządzą bynajmniej jakieś stałe, obiektywne i niezmienne prawa. Przeciwnie, to istoty zamieszkujące świat ustalają prawa w nim panujące. Większość z nich czyni to nieświadomie – ich paradygmaty ukształtowane przez ich środowisko, doświadczenie i edukację nakładają się na siebie, przechodzą jeden w drugi i tworzą pewien lokalny paradygmat statyczny czyli Konsensus definiujący świat, który postrzegają na co dzień.
— fragment opisu świata z gry - Mag:wstąpienie http://pl.wikipedia.org/wiki/Mag:_Wst%C4%85pienie
Reposted byinaya inaya
urywki
(...)Aż zobaczyli ilu ich, poczuli siłę i czas
I z pieśnią, że już blisko świt, szli ulicami miast
Zwalali pomniki i rwali bruk - Ten z nami! Ten przeciw nam!
Kto sam, ten nasz najgorszy wróg! A śpiewak także był sam

(...)

Patrzy na równy tłumów marsz
Milczy wsłuchany w kroków huk
A mury rosną, rosną, rosną
Łańcuch kołysze się u nóg...
— J.Kaczmarski - Mury (końcówka)
Reposted byxsashaxfiercexmakswilczur
urywki
...tfy, tak natknąć się na mężczyznę u boku kobiety, która nas interesuje, to już żadna przyjemność... a gorzej jeszcze, że taki mężczyzna staje się naraz przedmiotem naszej - przymusowej - ciekawości i musimy odgadywać jego najskrytsze gusta i upodobania... choć to nas mierzi... musimy czuć go poprzez tę kobietę.
— W.Gombrowicz - "Kosmos"
urywki
(...) i ostatecznie cóż takiego dziwnego, że usta odsyłają do ust, gdy ciągle, bez przerwy, jedno odsyłało mnie do drugiego, za jednym drugie się czaiło, za ręką Ludwika ręka Leny, za filiżanką szklanka, za smugą na suficie wyspa, świat był doprawdy rodzajem parawanu i nie udzielał się inaczej jak tylko przekazując mnie wciąż dalej - rzeczy bawiły się ze mną w piłkę!
— W.Gombrowicz - "Kosmos"
urywki
nikt nigdy nie zdoła oddać bełkotu rodzącej się chwili, jak to jest, że, urodzeni z chaosu, nie możemy nigdy z nim się zetknąć, zaledwie spojrzymy, a już pod naszym spojrzeniem rodzi się porządek... i kształt...
— W.Gombrowicz - "Kosmos"
Reposted byinayapirania
urywki
Lata rozpadają się na miesiące, miesiące na dni, dni na godziny, minuty na sekundy, a sekundy przeciekają. Nie złapie pan. Przecieka. Ucieka. Czym jestem? Jestem pewną ilością sekund - które przeciekły. Rezultat: nic. Nic.
— W.Gombrowicz - "Kosmos"
urywki
Wynikiem inhibicji nieodwracalnej jest śmierć
— Piotr Tadeusz Kąkol "Biologia-kompendium"
Reposted bybrzaskszyderapomruki
urywki
Cząstka porusza się po wszystkich możliwych torach, a to, co widzimy, to średnia ważona z tych możliwości
— George F.R. Ellis "Żyjemy w wieloświecie" świat nauki wrzesień 2011.
Reposted byinaya inaya
urywki
jest bowiem zbyt dumny, aby uważać to, co było całą treścią jego życia, za rzecz przelotnej chwili. Zachowuje tę miłość w stanie młodości i wraz z nią rośnie w lata i w piękność.
— Søren Kierkegaard - Bojaźń i drżenie
Reposted byfindmehidemeanyonesghost
urywki
Tylko niższe natury zapominają o sobie i stają się czymś nowym. Tak motyl całkowicie zapomniał, że był poczwarką, ale może nawet potrafi zapomnieć tak całkowicie, że był motylem, iż stanie się rybą. Głębsze natury nigdy nie tracą pamięci o sobie i nigdy nie stają się czymś innym, niż były. Rycerz więc będzie pamiętał o wszystkim; i ta pamięć jest właśnie bólem.
— Søren Kierkegaard - Bojaźń i drżenie
Reposted byfindmehidemelonelygirl15
urywki
Wiara jest pewnością, że Bóg troszczy się o rzeczy najmniejsze.
— Søren Kierkegaard - Bojaźń i drżenie
urywki
Czymże jest edukacja? Myślę, że to droga, którą przechodzi pojedynczy człowiek, aby poznać samego siebie; a kto tej drogi nie dopełni, mało wyciągnie korzyści z faktu, że się urodził w najbardziej oświeconej epoce.
— Søren Kierkegaard - Bojaźń i drżenie
Reposted byhenrimrsciastkoPiizamiataczpustynipozdrawiamphenylethylamineszerelmesgreatdayforfreedomzadalekodaddys-ashes
urywki
Nie ma w istocie czegoś takiego jak sztuka. Są tylko Artyści.(...) zdajemy sobie sprawę, żę sztuka przez duże S nie istnieje. Sztuka przez duże S stała się czymś w rodzaju postrachu i fetysza. Można zdruzgotać artystę, mówiąc mu, że to, co właśnie zrobił, jest niezłe na swój sposób, ale to nie jet "Sztuka". I można zawstydzić kogoś, komu podoba się obraz, oświadczając, że to, co podziwia, to nie Sztuka tylko coś innego
— E.Gombrich - "O sztuce"
urywki
Słowa nie stanowią problemu, dopóki nie damy się im omotać
— Karl R. Popper - Wiedza Obiektywna
urywki
Na przód rozważmy dzieło sztuki.(...) nie wystarczy doświadczyć pewnych uczuć podczas lektury, aby zniewoliło nas piękno, tak jak stało się to moim udziałem. Trzeba chcieć - dosłownie - oddać tej książce część swojego życia - nie tylko ją czytając(...) ale również starając się do niej zbliżyć, zrozumieć ją (...) Nie można osiągnąć tego wszystkiego, siedząc w swojej pracowni. Praca ta wiąże się z poznawanie ludzi, których inaczej byśmy nie poznali, uczeniem się rzeczy, których nie mielibyśmy powodu nawet dotknąć, oraz z podróżowaniem do nieznanych nam dotąd miejsc. Koniec końców oznacza to prowadzenie życia które bez [tej] lektury (...) nie byłoby do pomyślenia. Wszystko to wiąże się z miłością do tej powieści, nierozerwalnie związaną z próbą jej zrozumienia (...) Im bardziej wzbogacam moje rozumienie powieści, tym więcej rzeczy na świecie mogę do niej odnieść i tym lepiej mogę dostrzec, w jaki sposó różni się ona, a w jaki jest podobna do innych rzeczy, oraz poznać wyróżniające ją cechy, stanowiące o jej wyjątkowości. (...)
O ile kontakt z tą książką zmienił moje życie, wzięła mnie ona w swoje posiadanie.(...)

Tak samo jest w przypadku miłości do ludzi.

Kiedy chcę uczynić kogoś, kogo kocham, częścią siebie samego, pragnę zarazem, aby ta osoba uczyniła to samo względem mnie. Jestem skłonny pozwolić, by cechy jej charakteru, których wielu jeszcze nie znam, wpłynęły na to, kim będę, ale chce także, by ona pozwoliła cechom mojego charakteru ukształtować jej przyszłość. Co jednak ważniejsze (...) skłonny jestem, byśmy oboje na siebie wpływali poprzez te z naszych cech, które jeszcze nie istnieją, a które ziszczą się dopiero na skutek naszego wzajemnego oddziaływania. W jaki sposób ktoś mógłby przewidzieć, dokąd tego rodzaju proces może doprowadzić?(...)

(...) Kto miałby rozstrzygnąć ten spór?(...) Telewizję uważałem za podłą, zanim zaczęła mnie pociągać. Spoglądałem z litością i pogardą na tych, którzy ją lubili. Dopiero teraz jestem w stanie dostrzec w niej dobre rzeczy. Czy aby na pewno? Otóż wierzę, że choć pewne rzeczy się nie zmieniły, jestem teraz lepszym człowiekiem niż wtedy. Czy mogę jednak być tego pewny, skoro wraz z upodobaniem do telewizji nabrałem pewnych standardów osądu, które z wcześniejszej perspektywy wydawały mi się zdeprawowane i zepsute? Wedle moich wcześniejszych standardów, jestem obecnie zdeprawowany, zepsuty i nieszczęśliwy, choć sam o tym nie wiem. Natomiast wedle tych którymi, którymi kieruję się obecnie, owe wcześniejsze standardy były niemądre, pełne uprzedzeń i pozbawiały mnie ogromu piękna. Które są słuszne?
— Alexander Nehamas - "Bo tylko tam życie człowieka warte jest życia: w kontemplacji samego piękna Platon, Uczta 211d" - komentarz do Uczty Platona
Reposted bymadou madou
urywki
Wiara w to, że wiedza składa się z samych ściśle udowodnionych tez naukowych, jest błędna. Równie błędne jest żądanie tego od niej. Żądanie takie wysuwają tylko umysły, stawiające ponad wszystko zasadę autorytetu, odczuwając potrzebę zastępowania katechizmu religijnego przez inny, nawet naukowy. Nauka ma w swym katechizmie niewielką ilość zdań apodyktycznych, poza tym tylko twierdzenia, które w pewnym stopniu podnosi do poziomu prawdopodobieństwa.Jedną z cech naukowego sposobu myślenia jest umiejętność kontynuowania konstruktywnej pracy mimo braku ostatecznych potwierdzeń
— Zygmunt Freud - Wstęp do psychoanalizy
urywki
Protokół z procesu ukazuje inteligencję Joanny d'Arc. Zapisem, który uzyskał największą sławę jest próba dokładności rozumienia zagadnień teologicznych, której poddano Joannę: „Zapytana czy wie, czy jest w Łasce Bożej odpowiedziała: „Jeżeli nie jestem, Bóg może mi jej udzielić, a jeżeli jestem Bóg może mnie w niej utrzymać”. W tym pytaniu ukryta jest naukowa pułapka. Doktryna Kościoła utrzymywała, że nikt nie jest pewien czy jest w Łasce Bożej. Gdyby odpowiedziała "tak" byłaby skazana za herezję, gdyby zaś odpowiedziała "nie" przyznałaby się do winy. Notariusz Boisguillaume potwierdził później, że w momencie, gdy sąd usłyszał odpowiedź: „ci, którzy ją przesłuchiwali osłupieli ze zdumienia
http://pl.wikipedia.org/wiki/Joanna_d%27Arc
urywki
Czas to pieniądz, dług rzecz święta:
Jutro termin. Żyd pamięta
— Stanisław Wyspiański - Wesele
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl